ÇOCUKLARDA AYRILMA KAYGISI
Ebeveynlerden ayrı kalma kaygısının yaşatacağı sorunlar
Bu kaygının temelinde bağımlılık ihtiyacı vardır.
Bağımlılık kişiye yardım edilmiş ve güvende hissettirir.
Kendine güven, kendine yetebilme becerisinin gelişmesi ve yaşla beraber çocuklarda bu duygunun azalması beklenir.
Ancak ebeveynlerin korumacı, girişimciliği engelleyen tutumları bu bağımlılığın sürmesine neden olur.
Çok küçük çocuklarda bağımlılık normal olmakla beraber okul çağına geldikçe azalması beklenir.
EVDE YAŞANAN KAYGI BOZUKLUĞU BELİRTİLERİ
- Yapabileceği şeyler için aileye bağlı kalıyorsa,
- Anne ve babası yanında olmadığında huysuzlaşıyor, onlar olmadan başka bir yerde kalmak istemiyorsa,
- Anne ve babası yokken bağımlılığını ona yakın diğer kişilere yöneltiyorsa
OKULDA YAŞANAN KAYGI BOZUKLUĞU BELİRTİLERİ
- Öğretmenden sürekli yönlendirme ve onay bekliyorsa, öğretmeni yardım etmedikçe sınıf içinde yeni bir etkinliğe katılmıyorsa,
- Sınıf arkadaşlarıyla iş birliği yapmaktan kaçınıyorsa,
- Okula gitmek yerine evde kalmak istiyorsa.
EBEVEYNLERE ÖNERİLER
Çocuğun yapabileceği; yapması gereken işlere müdahale edilmemeli, hatalardan korunmaya çalışmadan çabası takdir edilmelidir.
Çabası için verilen ödüller, başarısı için verilen ödüllerden daha sık olmalıdır.
Görev ve sorumluluk alması desteklenmelidir.
Bazen anne babalar sınırsız sevgiyi sınırsız ilgiyle karıştırır.
Hoşgörülü ve demokratik ortamda büyüyen çocuklar, arkadaşlarıyla ilişkilerinde rahat ve girişken olup, fikirlerini serbestçe söyleme eğilimindedirler.
Beklenen davranış açıkça ifade edilmeli ve bunları yapmadığında sonuçları anlatılmalıdır.
Ödevlerini küçük bölümlere ayırıp çalışması sağlanmalı, çalışma küçük parçalar halinde sunulursa bağımsız çalışma ve başarı artar.
ÖĞRETMENE ÖNERİLER
Koruyucu tutum bağımlılığı daha da pekiştirir.
Öğretmenin tepki göstermesi, bağımlılığı azaltmayacaktır.
Öğretmen, çocukların pasif ve sessiz kalarak bağımlılıklarını sürdürmelerine izin vermemelidir.
Arkadaş ilişkileri iyi gözlenmelidir.
Çocuğa değer vermek, cesaretlendirip olumlu davranışlarını pekiştirmek çok önemlidir.
Çocukla güvene dayalı ilişki kurulmalıdır.
Sınıf içindeki duygusal tepkilerine utandırıp cezalandırmadan, anlayışla yaklaşılmalıdır.
Çocuğun sınıfa ve okula ciddiyet duygusu kazanması sağlanmalı, ailesiyle iletişim kurmak ve işbirliği yapmak önemlidir.
